sinds 1976. Met gemiddeld 2.500 huizen per jaar, 35 jaar lang, is de geschiedenis van de Nederlandse woningbouw per wijk af te lezen. Begonnen werd medio jaren 70 met de toen heersende trend van bloemkool-wijken. Iedere stad in Nederland kent ze wel, maar niet in de omvang van Almere Haven! Alles wat elders gebeurde, kende in Almere een overtreffende trap. Tot eind jaren 80 volgt Almere het landelijke beeld. Begin jaren 90 is er een ommekeer. Almere wordt trendsetter en ontwikkelingen volgen elkaar per wijk op. Alle mogelijkheden van rijtjes-woningen zijn te bewonderen, zowel in nieuwe vormen als door middel van de toepassing van kleurrijke gevels. De rijtjes woning raakt uit ontwikkeld. Vanaf 2000 komt er meer hoogbouw, soms spectaculair en in elk stadsdeel. Architect Carl Weber komt met zijn vooruitziende visie over het Wilde Wonen, hetgeen in Almere dan nog wordt vertaald met Gewild Wonen, waarbij kopers en huurders inspraak krijgen in de indeling van de woning. Na 2007 gaat de oorspronkelijke vorm van het rijtje definitief verloren en het roer om. Van Gewild wonen naar Particulier Opdrachtgeverschap. De consument als bouwheer bouwt nu zijn woning tegen de buurman aan. Elk rijtje en iedere woning anders. Particulier of collectief opdrachtgever schap is er inmiddels in de wijken Stripheldenbuurt, Overgooi, Noorderplassen-west, Columbus-, Europa- en Homeruskwartier. Weer laat Almere zien, voortrekker te zijn. In navolging van het succes met de nieuwe wijze van grond uitgifte heeft Amsterdam besloten Almere te volgen in het uitgeven van kavels voor PO/CO, met wel een veel hogere kavelprijs. 2007 is alweer bijna 5 jaar geleden en dat is in Almere een heel lange tijd. Nu Amsterdam als eerste in Nederland hijgend aanhaakt aan het succes van het PO/CO, is in Almere al weer de volgende ontwikkeling op het gebied van stedenbouw aan de orde. In 2012 gaat de eerste wijk Nobelhorst in het 5e stadsdeel Hout van start, waar inwoners worden opgeroepen om met ideeën te komen , hoe zij in de toekomst graag zouden willen wonen. Geen idee is te gek, alleen of met meerderen. Van werken aan huis tot paard in de tuin.
DEZE PAGINA
* CENTRUM ZONDER TRAPGEVELS
* OPENLUCHTMUSEUM ALMERE
Zeker in de beginjaren was er forse kritiek op het ontwerp. Inmiddels is het gebouw ingeburgerd en landmark vanaf het Weerwater
Aan de voet van het gebouw, naast de parkeergarage ligt een druk bezocht kindvriendelijk stadsstrand, om te zonnen en als hangplek voor jongeren. De noordzijde grenst aan een kleine haven, met sanitaire voorzieningen en horeca strip Deventerpad.
Het stadscentrum met honderden winkels, cafe’s, restaurants, bioscoop, theater, museum en bibliotheek is op enkele minuten loop afstand . Het fietspad voor de deur biedt vrijbaan naar Almere Haven en Almere Buiten.
CENTRUM ZONDER TRAPGEVELS.
Wanneer Almere in haar huidige vorm zou zijn ontwikkeld in de buurt van Parijs, Londen of Barcelona, dan zou het mogelijk meer
Nederlandse toeristen hebben getrokken in vergelijking met de huidige situatie naast Amsterdam. Evenals buitenlanders die
Almere aandoen, zouden de Nederlandse toeristen daar laaiend enthousiast zijn, en roepen, dat we zo iets hier ook moeten doen.
Echter, het is in Nederland gerealiseerd, en er kijkt geen kip naar om. Hoe kan dat toch? Almere is zonder twijfel wereldkampioen
onder de honderden New Towns die de wereld rijk is. Zoveel royale huizen tussen zoveel groen en blauw is wereldwijd echt wel
een wonder, maar volledig ondergewaardeerd in eigen land. Een vermoeden van dit vreemde verschijnsel heeft te maken met het
beeld dat men voor ogen heeft, wanneer men denkt aan een Hollandse stad. Kleine huisjes met trapgevels in roodbruine baksteen,
een kerk en nauwe winkelstraatjes. Dat is het beeld, en kennelijk wordt alles wat daar vanaf wijkt niet gewaardeerd. Aan dat
beeld zou je ook kunnen toegeven in de verwachting daarmee veel respect af te dwingen,hetgeen veel wordt toegepast in het land.
Retro-architectuur om te voldoen aan het beeld dat de inwoner wenst. Gelukkig heeft de bedenker van het nieuwe stadshart,
Rem Koolhaas, dit niet voor ogen gehad bij zijn ontwerp. In tegendeel. Koolhaas vroeg meer dan 20 befaamde architecten
gebouwen te ontwerpen binnen het kader van het masterplan. Het is natuurlijk een enorme gok , zoveel verschillende iconische
bouwwerken op een kluitje in het stadshart te programmeren. Achteraf is wel duidelijk dat dit zeer goed kan, zolang alle
ontwerpen maar aan hoge standaarden voldoen, zoals dat in Almere het geval is. In de fototrommel ditmaal niet de gebouwen per
stuk bekeken, maar in de context van het geheel, waarbij al die verschillende gebouwen toch een eenheid blijken uit te stralen..
